شهادت اتفاقی نیست مردم
چه می دانیم شهادت چیست مردم
شهید وهمنشینش کیست مردم تمام عمر گشتیم حاصلش بود

قسمت مباد به فتوای نان و نام
مشغول آب و دانه بگردد کبوترم
ای آسمانیان که زمین جایتان نبود
مانده است خاطرات شما لای دفترم
باشد حرام، شیر حلالی که خورده ام
روزی اگر زخون شما ساده بگذرم

مـــا سینـــه زدیــم و بــی صـدا بـاریـدنــد
از هــر چــه کــه دم زدیـــم، آنـــها دیـدنــد
مــا مـــدعیــان در صــف اول بــودیـــم
از آخــر مجـــلس شهــدا را چیـــدنــد ...

شهيدان را به نوری ناب شوییم
درون چشمهي مهتاب شوییم
شهیدان همچو آب چشمه پاکند
شگفتا آب را با آب شوییم؟

یاران مردانه رفتند؛ اما هنوز تکبیر وفاداریشان از منارههای غیرت این دیار به گوش میرسد.
یاران عاشقانه رفتند؛ اما هنوز لالههای سرخ دشتهای این خاک به یمن آنان به پا ایستادهاند.
یاران غریبانه رفتند؛ اما هنوز بوی عطر جانمازشان شعر سپید یاس را میسراید.
یاران رفتند و هنوز نام و یادشان زینت بخش کوچههای شهر است.
و حال ما در ساحل باشکوه و امن آنان ایستادهایم و در این حضور عطرآگین و
آسمانیشان در آرامشیم و از سرخی آنان دشتهایمان سرخ و لالهگون است.
آنان مردان همیشه جاویدان این دیار دلیرانند. آنان آینههای تمام نمای راه عزت و شرف هستند!
نور از پیشانیهای به خاک افتاده آنان میطرواد.

به روی سنگ قبرم اسمم را ننویسید
می خواهم هم چون دهها شهید دیگر گمنام باقی بمانم
اگر خواستید فقط این جمله را بنویسید
پر کاهی تقدیم به آستان کبریایی الله
(شهید غلامرضا صفا)
+ نوشته شده در دوشنبه چهارم دی ۱۳۹۱ ساعت 14:25 توسط کمیل روشني
|
پروفايل حقير: